Contact Us! (Whatsapp)

+595 975 683 120

yes

Co znaczy zgromadzenie εκκλησια [ekklesia] wg Pism?

0 Comments

Wiele osób zadaje pytanie, jaki jest prawdziwy “kościół” czytając Pisma Święte, podczas czego spotykają słowo “kościół”, tłumaczone ze słowa z języka greckiego “ekklesia”. Chrześcijaństwo nadało temu słowu fałszywą definicję i znaczenie – a mianowicie niezgodny z PRAWDĄ opis. Nie jest to bowiem żadna denominacja, organizacja, instytucja ani budynek. Tym bardziej NIE jest to wszystko w jednym. Nie wolno dodawać ani odejmować ze znaczenia terminu użytego w Pismach nic. To się nazywa fałszerstwo. Prawda musi być przekazywana zgodnie z definicją jaką podaje Słowo YHWH. Słowo samo siebie wyjaśnia i interpretuje oraz najważniejsze, objawia świadectwa życia ludzi, którzy pokazali jak żyją i wyżywają to w praktyce. Dodam, że mieszanie fałszu z prawdą stanowi pułapkę i zwiedzenie u ludzi, którzy pozornie słyszą coś ze Słowa YHWH, ale nie znając pełni Prawdy nie umieją oddzielić Prawdy i tylko Prawdy od jej mieszaniny z kłamstwem (np. tradycji czy dogmatu kościoła itd.)

A czym rzeczywiście “εκκλησια fon.ekklesia jest – jako termin, co oznacza w tekstach Pisma Świętego?  Odpowiemy też na pytania jak inaczej Pisma Święte określają synonimy słowa przetłumaczonego w przekładach polskojęzycznych jako “kościół”.

Czy εκκλησια [ekklesia] to termin nowotestamentowy?

Oznacza “zgromadzenie”, “zwołanie”, czy “zbiegowisko”. Etymologia greckiego słowa to “z wywołanych”, “z zwołanych”. Nie jest to słowo religijne ani duchowe a potoczne, bo na co dzień używane było w świecie polityki, gospodarce i życiu codziennym. W Nowym Testamencie użyte jest chyba 4 krotnie w innym znaczeniu niż zgromadzenie Yahushy: 3 razy w kontekście zbiegowiska w Efezie, zwołanego przez złotnika Demetriusza i raz w mowie Szczepana w kontekście Yahsraela.

Sama grecka etymologia słowa “ekklesia”, nie ma sensu, gdyż jest to hebrajskie słowo tłumaczone, na grekę, a tym słowem jest “kehal”. W greckiej Septuagincie, tłumaczeniu pism Starego Przymierza na grekę, właśnie “kehal” jest najczęściej tłumaczone na “ekklesia” – w rzadkich przypadkach słowo “edah”, które najczęściej to greckie “synagoge” (pochodzące od słowa “gromadzić”)).

W Septuagincie słowo “kehal” było popularnym określeniem zgromadzenia danego ludu. Bardzo często nazywane tak było zgromadzenie Yahsrael (Izraela) – stąd użycie słowa “ekklesia” w tym kontekście przez Szczepana w stosunku do Yahsraela.

Jednakże bardzo ciekawe jest słowo “synagoge” (które wcale nie musi i nie powinno oznaczać zawsze żydowskiej synagogi), które używa Jakub w swoim liście: “Bo gdyby na wasze zgromadzenie (“synagōgēn”) przyszedł człowiek…”.

Pierwsze tłumaczenia pism Nowego Przymierza w Anglii dokonał wybitny znawca języków oryginalnych William Tyndale i tłumaczył on “ekklesia”, jako dosłownie “called out ones” (“ci, którzy są wywyłani “), lub też jako “zgromadzenie” (“congregation”).

Późniejsze najpopularniejsze tłumaczenie King James Biblie (Biblia Króla Jakuba) w znacznej mierze korzystała z pracy Tyndal’a, jednak sam król narzucił (pod groźbą rezygnacji z tłumaczenia), aby używali, niektórych wyrazów, takich jak: “kościół” (“church”), chrzest (“baptist”), czy biskup (“bishop”), które nie są dosłownym i wiernym tłumaczeniem, lecz tendencyjnym, religijnym tzn. chrześjańskim zwiedzeniem.

W Polsce niestety tłumacze Biblii Gdańskiej (ani wcześniejszej Biblii Brzeskiej) nie zdecydowali się na tłumaczenie takich słów, jak: chrzest na zanurzenie, Chrystus na Pomazaniec lub Mesjasz, kościół na zgromadzenie. Tłumacze Biblii Warszawskiej natomiast stworzyli bardzo dziwną mieszankę tłumacząc “ekklesia” często jako “zbór” (czyli inaczej zgromadzenie i używają tego słowa też w kontekście Yahshrael), a czasem jako “kościół” pod wpływem nauk chrześcijańskich.

Greckie słowo ekklesia odnosi się do grupy ludzi wywołanych i zgromadzonych w jednym miejscu w konkretnym celu.
Odnowione Przymierze (tzw. Nowy Testament) określa tak przede wszystkim zgromadzenie ludu YHWH, czyli tych, którzy spotykają się jako obywatele Królestwa Yahuah (Ef 2,19), aby oddawać cześć YHWH.

Termin ekklesia może się odnosić do lokalnej wspólnoty ludzi wierzących, czyli zboru (Mt 18,17; Dz 15,4), albo dotyczyć Zgromadzenia (Mt 16,18; Dz 20,28; Ef 2,21-22).

Ekklesia – to lud YHWH (1Kor 1,2; 10,32; 1P 2,4-10), zgromadzenie ludzi wierzących w Mesjasza i odkupionych dzięki Jego śmierci (1P 1,18-19). Jest to lud pielgrzymujący, nie należący już do tego świata (Hbr 13,12-14). Najważniejszym jego zadaniem jest stałe pozostawanie w bezpośredniej, żywej i osobistej więzi z Yahuah (1P 2,5).

Zgromadzenie – to ludzie wywołani (gr. ekkaleo) ze świata i włączeni do Królestwa Yahuah.  Zrodzeni z Ducha przez Słowo wszepieni jesteśmy w Ojca i Jego Dom, bo wtedy właśnie Yahuah staje się naszym Ojcem (2 Kor. 6,16-18).

Ekklesia jest świątynią Yahuah, świątynią Ducha
(1 Kor 3,16; 2 Kor 6,14-7,1; Ef 2,11-22; 1P 2,4-10).
Wymaga to jego oddzielenia od niesprawiedliwości i niemoralności. Zgromadzenie jest Ciałem Mesjasza (1 Kor 6,15; 10,16-17; 12,12-27). Porównanie do ludzkiego ciała wskazuje na to, że nie istnieje prawdziwy Zgromadzenie bez żywej łączności jego członków z Głową tego Ciała, którym jest Yahusha Mesjasz.
(Ef 1,22; 4,15; 5,23; Kol 1,18).

Zgromadzenie jest oblubienicą Yahushy (2 Kor 11,2; Ef 5,22-27; Obj 19,7-9). Metafora małżeństwa podkreśla oddanie i wierność ciała względem Yahushy, jak również miłość i bliski związek Oblubieńca z Oblubienicą.

Zgromadzenie jest wspólnotą duchową, gr. koinonia (2 Kor 13,14; Flp 2,1). Oznacza to, że przebywa w nim Duch YHWH (Łk 11,13; J 7,37,39; 20,22), istnieje jedność Ducha (Ef 4,4), przeżywane jest zanurzenie w Duchu YHWH
(Dz 1,5; 2,4; 8,14-17; 10,44; 19,1-7). Ludzie znajdujący się w tej wspólnocie powinni okazywać sobie miłość i troskę (J 13,34-35).

Zgromadzenie jest duchową służbą (gr. diakonia) wykonywaną przez ludzi, którzy korzystają z nadprzyrodzonych darów (gr. charismata) udzielanych przez Ducha YHWH (Rz 12,6; 1Kor 1,7; 12,4-11.28-31; Ef 4,11). Wspólnta jest zaangażowana w duchowe zmagania z grzechem i szatanem. W mocy Świętego Ducha walczy mieczem Ducha – Słowem YHWH (Ef 6,17). Duch Święty ożywia, wyzwala ludzi spod panowania szatana i pokonuje wszelkie zło (Dz 26,18; Ef 6,10-18; Hbr 4,12; Obj 1,16; 2,16; 19,15.21).

Zgromadzenie jest filarem i wsparciem prawdy (1 Tm 3,15). Zgromadzenie musi być wsparciem dla PRAWDY, aby strzec jej, bronić przed wypaczeniem i fałszywymi nauczycielami (Flp 1,16; Jud 3).

Zgromadzenie – to lud mający nadzieję. Nadzieja ta koncentruje się wokół powrotu Yahushy po swój lud (J 14,3; 1Tm 6,14; 2 Tm 4,8; Tt 2,13; Hbr 9,28).

Zgromadzenie Yahushy to wszyscy prawdziwie wierzący ludzie zjednoczeni wiarą Yahushy. Składa się z lokalnych wspólnot, czyli zborów, których członkami są zarówno wierni zwyciężający grzech (Obj 2,11.17.26), jak i ci, którzy uważają się za wierzących, gdy w rzeczywistości są to kłamcy (Obj 2,2), odstępcy (Obj 2,5), ludzie martwi duchowo (Obj 3,1) i obojętni na sprawy YHWH (Obj 3,16).

KOINONIA – z greckiego Wspólnota = Związek jedności

W Nowym Testamencie występuje pewna grupa wyrazów zawierających w sobie pojęcie wspólnoty. Najważnieszym z nich jest słowo koinonia. W klasycznej grece oznaczało ono stowarzyszenie lub partnerstwo. Grecy określali nim społeczność ludzi. Koinonia to także wspólnota celów. W grece późniejszego okresu koinonia występuje jako przeciwieństwo pleoneksii – chciwości, charakteryzującej osobę wszystko zagarniającą dla siebie. Koinonia wyraża postawę człowieka, który dzieli się szczodrze z innymi, w przeciwieństwie do postawy egoistycznej, nastawionej jedynie na branie.

W potocznej grece słowo koinonia miało trzy wyraźnie rysujące się znaczenia.

a) Zwykle oznaczało spółkę handlową. W jednym z tekstów papirusowych czytamy, że ktoś stwierdza, iż nie ma ze swym bratem żadnej koinonii, wspólnych interesów.

b) Było używane w odniesieniu do małżeństwa. Dwoje ludzi wstępuje w stan małżeński, aby mieć “koinonię życia”, to znaczy, mieć w życiu wszystko wspólne.

c)  Dotyczy stosunku człowieka do YHWH. (np. Epiktet wyraził się o religii jako o dążeniu do posiadania koinonii z Zeusem.) Tak więc w grece codziennej koinonia wyrażała ścisłą i bliską zależność.

W Odnowionym Przymierzu (tzw. Nowym Testamencie) słowo koinonia występuje 19 razy. Analizując kontekst tego słowa, dostrzegamy jak wiele obejmuje wspólnota, która charakteryzuje życie namaszczonych ludzi:

  1. Koinonia – to dzielenie się przyjaźnią i przebywanie w towarzystwie innych ludzi (Dz. 2,42; 2 Kor. 6,14). Interesujące jest to, że przyjaźń ta opiera się na wspólnej wiedzy (1 J. 1,3). Tylko ci, którzy są przyjaciółmi Yahushy, mogą naprawdę żyć w przyjaźni ze sobą.
  2. Koinonia – to dzielenie się z tymi, którzy są mniej biedni. Trzykrotnie Paweł używa tego słowa w związku z zebranymi pieniędzmi, jaką zbierał w zborach dla biednych w Jerozolimie (Rz. 15,26; 2 Kor. 9,13; Hbr. 13,16). Zatem, wspólnota ma swój wymiar praktyczny.
  3. Koinonia – oznacza “społeczność w ewangelii” (Flp. 1,5). Paweł dziękuje Filipianom za ich partnerstwo w pracy ewangelizacyjnej.
  4. Życie wspólnoty Yahushy to również koinonia w służbie. Namaszczony Duchem człowiek, nigdy nie jest jednostką wyizolowaną. Jest jednym spośród wielu wierzących.
  5. W życiu Yahsraela występuje koinonia (wspólnota) Ducha YHWH.
    (2 Kor. 13,14; Flp. 2,1). Wszyscy żyją w obecności, pod przewodnictwem i pomocną opieką Ducha Świętego.
  6. Każdy doświadcza też koinonii z Mesjaszem (1 Kor. 1,9). Wspólnota ta wyraża się szczególnie w czasie Wieczerzy Pańskiej
    (1 Kor. 10,16). Kielich i chleb to najważniejsza koinonia z ciałem i krwią Mesjasza. W tym przymierzu mają jedność krwii i ciała. A co za tym idzie, ta wspólnota z Mesjaszem daje też namaszczonym przywilej uczestniczenia w Jego cierpieniu (Flp. 3,10). Członek zgromadzenia odnajduje swą radość w tym, że ma udział nie tylko. w chwale, ale i w cierpieniach Yahushy.
  7. Życie ludzi narodzonych na nowo wyróżnia się koinonią z Ojcem YHWH (1 J. 1,3). Trzeba jednak mieć świadomość tego, że wspólnota ta jest uwarunkowana etycznie, gdyż nie jest ona przeznaczona dla tych, którzy wybrali chodzenie drogą ciemności tj. w grzechu (1 J. 1,6).
  8. Koinonia jest dzięki Ojcu, który łączy Duchem swoim wszystkich namaszczonych ze swoim Synem, Yahusha i z całym zgromadzeniem Yahsraela.

Zgromadzeniem, Mieszkaniem i Przybytkiem YHWH są namaszczeni Duchem od początku, jeszcze od Adama i Ewy:

Jak. 4:5

“Albo czy sądzicie, że na próżno Pismo mówi: “Zazdrośnie chce On mieć tylko dla siebie ducha, któremu dał w nas mieszkanie?”
Cytat pochodzi z Pism Starego Testamentu, czyli przeznaczeni do bycia przybytkiem i domem YHWH.

Efezjan 2:18-22

“Albowiem przez niego mamy dostęp do Ojca, jedni i drudzy w jednym Duchu.

Tak więc już nie jesteście obcymi i przychodniami, lecz współobywatelami świętych i domownikami YHWH, zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, którego kamieniem węgielnym jest sam Mesjasz Yahusha, na którym cała budowa mocno spojona rośnie w przybytek święty w YHWH, Na którym i wy się wespół budujecie na mieszkanie YHWH w Duchu.”

Osobny artykuł bądź wideo nagranie wyjaśni Ci jedność pomiędzy zgromadzeniem ludu YHWH i wszepionymi nowonarodzonymi poganami oraz opisanym zgromadzeniem odnowionego przymierza.

Categories:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *